تبليغاتX
اســــــــــــرار درون
ساقيا امشب صدايم با صدايت ساز نيست ، يا که من بسيار مستم يا که سازت ساز نيست


 

 

تو نشون بده مثه بقیه نیستی !!!

خواهش می کنم ...

تو سعی کن مثه درخت که در مقابل باد و طوفان خم و راست میشه

خم و راست بشی ...

اما قول بده مثه بعضی درختای ضعیف نشکنی !!!

قول بده !!!!!!!!!

تو رو به همه ی دوستیمون قسم میدم ...

تو ثابت کن که می تونی ...

منتظرم ...

تو رو به همه ی خوبی هایی که ازت سراغ دارم سوگند ...

تو دیگه نشکن !!!!

 

بوس بوس دوستت دارم تنهای من

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم اردیبهشت 1386ساعت 21:28  توسط ~>LoSeR<~  | 

 

دلم گرفته آسمون يكم منو حوصله كن

نگو كه از اين روزگار يخورده كمتر گله كن

  

  ~>aLoNe<~  

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم فروردین 1386ساعت 21:27  توسط ~>aLoNe<~  | 

 

عيدتان مبارك

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385ساعت 14:22  توسط ~>aLoNe<~  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اسفند 1385ساعت 15:13  توسط ~>aLoNe<~  | 

 

ببین !

                این اسب وحشی ِ غم را

چگونه سُم می کوبد              بر سینه ام

و قلبی را                        که هر تپشش آنرا

تا آستانۀ ترکیدن                  پیش می برد

با من بگو !

                            چگونه دلم را دلالت کنم ؟!

چگونه مهار ِ این نجیب ِ ناآرام را

در دستان صبورم گیرم !

وقتی که می دانم ....

وقتی که می بینم ....

پشت به هم

                  در یک جاده

                                 از هم

                                        دور می شویم !!!!

 

~>LoSeR<~

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم بهمن 1385ساعت 15:29  توسط ~>LoSeR<~  | 

 

 

 

تو صحبت ِ محبت ِ من باورت نبود

من ترک ِ دوستی ز تو باور نمی کنم

 

 

                 ~>LoSeR<~

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم بهمن 1385ساعت 11:58  توسط ~>LoSeR<~  | 

 

 

عاشورا --------> هَل مِن ناصرَ يَنصُرني ؟!؟!؟!؟!

سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام

 مي دوني با تو پرم از شعر و ستاره ؟!؟.......

 من بازم اومدم و مي نويسم ،

 راستش دقيق هم نمي دونم چي بنويسم ..

 يعني اومدم صفحه رو باز كردم و دارم انگشتام رو روي صفحه كليد مي چرخونم !

 فقط دلم خيلي تنگه !!!!!

واسه قديما ...

 واسه اون روزايي كه هيچ دغدغه اي جز خريدن يه عروسك جديد نداشتم ...

اون روزا كه با يه سيب سرخ سرحال ميومدم

و با افتادن اولين برگ پاييزي بغض مي كردم ...

من كودكيم رو گم كردم ...

 كجاست ؟؟؟

كجا بگردم و پيداش كنم ؟

 دلم تنگه ...

 دلم گرفته ....

خدايا

خدايا

خدايااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

 

                                ~>LoSeR<~

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم بهمن 1385ساعت 8:21  توسط ~>LoSeR<~  | 

 

 ...تو از هــــزاره های دور آمدی

 ...نگاه کن هنوز آن بلند دور ، 

                                                  آن ســــپیده

آن شکوفه زار انفجار نور کهربای آرزوست ،

سپیده ای که جان آدمی هماره در هوای اوست

به بوی یک نفس در آن زلال دم زدن ، سزد

اگر هزار بار بیفتی از نشیب راه ،

باز رو نهی بدان فراز

                                              چه فکــــر می کنی

جهان چون آبگینه ی شکسته ایست

که سرو راست در او شکسته می نمایدش

چنان نشسته کوه در کمین درهای

این غروب تنگ که را بسته می نمایدش

زمان بی کرانه را ،

تو با شمار گام عمر ما مسنج

به پای او دمی است این درنگ درد و رنج ،

بسان رود که در نشیب دره ســر به

سنــــگ می زند

رونده باش ، امید معجزی به مــــرده نیست

زنــده باش

       ~>aLoNe<~

   

+ نوشته شده در  شنبه هفتم بهمن 1385ساعت 20:28  توسط ~>aLoNe<~  | 

 

زندگي دايره است

 مركزش صفر ٍ بزرگ

و منم داخل آن

و تويي ، نيز چو من

و من و تو با هم

مي توانيم كه از صفر

بسازيم عددي

و به اندازه ي اندازه ي خود

حجم اين دايره را بيش كنيم

گر چه صفريم ، ولي گسترش ٍ خويش كنيم

پس اگر من به تو ياري نكنم

و تو ماني بي من !!!

يا بمانم بي تو !!!

آسمان بي كس و بي مهر شود

دايره خالي و بي مصرف و خود صفر شود ..... 

      ~>aLoNe<~

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 13:43  توسط ~>aLoNe<~  | 

 

 

به نام او که اگر حکم کند ما همه محکومیم !!!!!

 

به اين سقفهاي كوتاه دل نبسته ام , 

به باغهايي كه به پلك برهم زدني از بهار به زمستان مي غلتند,

 به دلهاي معمولي اميدي نيست و به هر پنجره اي نبايد دخيل بست

 از آن خيابان نمي توان به تو رسيد

 و از هر درختي نمي توان رفت و آمد پرنده ها را سوال كرد .

من خوب مي دانم كه هيچ تقويمي نمي تواند بگويد

 كه چه وقت برمي گردي ,

 چگونه بي تو از عشق بگويم و از خاطره هايمان كه از مهتاب زيباترند .

 بي تو چگونه از رفتن بگويم و از مومن هايي كه دريا را به ماهي ها مي آموزند,

اين روزهاي دل گرفته بي تو به پايان نمي رسند

و حرفهاي من هر غروب ناتمام مي مانند

 چرا رفتي؟

هنوز مي توانستيم چراغ علاقه را روشن نگاه داريم

 و خنده هاي بسياري را تجربه كنيم هنوز اميدهاي فراواني در راه بود .

 هنوز چند پرتقال, چند پرستو, چند برف و ...

چرا رفتي؟

هنوز بايد عصرها در پياده روهاي زندگي قدم بزنيم

و از شاخه هاي تخيل ميوه آرزو بچينيم ,

هنوز مي توانستيم بر سفره مهرباني بنشينيم .

 چگونه تو را فراموش كنم؟

به اتاقهاي افسرده كه سراغ تو را مي گيرند چه بگويم؟

 هر وقت دلم گرفت براي چه كسي نامه بنويسم؟

 چرا پلهاي دوستي را شكستي؟

 بي تو بشقابهاي اندوه را چگونه بشويم؟

 و چگونه اتاق تنهايي را جارو كنم؟

 به اين سقفهاي كوتاه دشنام نمي دهم

و به باغهايي كه به پلك برهم زدني از سبز به زرد مي غلتند,

 سرزنش نمي كنم من خوب مي دانم كه تو يك روز برمي گردي ...

 هنوز براي دوست داشتن وقت هست.

 

 

                                 در گذرگاه زمان خیمه شب بازیه دهر

                               با همه تلخی و شیرینی خود می گذرد

                                        رنگها رنگ دگر می گیرند

                                             عشقها می میرند

                          و فقط خاطره هاست که چه شیرین و چه تلخ

                                   دست ناخورده به جا می مانند !

 

   ~>LoSeR<~

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم بهمن 1385ساعت 17:25  توسط ~>LoSeR<~  |